Camille Thomas

De Frans-Belgische celliste Camille Thomas werd genomineerd in de categorie Révélation soliste instrumental tijdens Les Victoires de la Musique en vertegenwoordigde België tijdens de European Broadcasting Union Competition, waar ze de eerste prijs won en uitgeroepen werd tot New Talent of the Year 2014. In 2017 won ze de ECHO Klassik Preis en tekende ze een platencontract bij het label Deutsche Grammophon. Camille Thomas werkte reeds samen met dirigenten als Paavo Järvi, Mikko Franck, Marc Soustrot, Darrell Ang, Kent Nagano en Stéphane Denève en ze werd uitgenodigd door toporkesten waaronder de Deutsche Kammerphilharmonie Bremen, de Academia Santa Cecilia, Sinfonia Varsovia, het Staatsorchester Hamburg, de Lucerne Festival Strings, het Orchestre National de Bordeaux en Brussels Philharmonic. Mikko Franck nodigde haar uit om Sol Gabetta te vervangen tijdens een succesvol concert met het Orchestre Philharmonique de Radio France. De componist en pianist Fazil Say schreef zijn Never Give Up voor cello en orkest voor Camille Thomas en ze speelde de wereldcreatie in 2018 in het Théâtre des Champs-Elysées met het Orchestre de Chambre de Paris onder leiding van Douglas Boyd.

Camille Thomas volgde les bij Frans Helmerson en Wolfgang-Emmanuel Schmidt aan de Hochschule für Musik Hanns Eisler in Berlijn en Weimar nadat ze gestudeerd had bij Marcel Bardon en Philippe Muller in Parijs en Stephan Forck in Berlijn.

Ze speelt op een Stradivarius ‘Feuermann’ uit 1730 dat haar ter beschikking gesteld werd door de Nippon Music Foundation en ze gebruikt een strijkboog van Eugène Sartory die haar in bruikleen werd aangeboden door de Fondation Roi Baudoin - Fonds Bollandsee.