To the cookie settings To the main content To the footer

Een verhaal over elk van ons

Interviews
Wed 29.04.2026

In mei brengen het Antwerp Symphony Orchestra en Muziektheater Transparant samen met de graag geziene dirigent Dima Slobodeniouk Berlioz’ passionele symphonie dramatique. Het is een uitgelezen kans voor regisseur Aïda Gabriëls, die wel vaker vastgeroeste denkbeelden in vraag stelt. In een bijzondere muziektheatrale setting bouwt ze verder op wat Berlioz begon.

“Berlioz noemt zijn werk een symphonie dramatique, en dat is het ook: de dramatische actie zit vooral in de muziek zelf. Romeo en Juliette krijgen zelfs geen stem; hun liefdesverhaal wordt volledig door het orkest verteld. Dat nodigt uit tot een andere vorm van regie dan een klassieke operascène. Voor mij gaat het minder om een traditionele enscenering dan om een ruimtelijk concept: hoe kan muziek een ruimte worden waarin het verhaal zich ontvouwt?”

In de interpretatie van Aïda Gabriëls speelt het koor daarin een sleutelrol. Met een groot koor van zo’n zeventig zangers en een kleiner koor dat soms als een soort Grieks koor fungeert, ontstaat een beeld van de massa waarin individuen naar voren treden. De solisten, onder meer de broeder en de prins, verschijnen als stemmen uit dat collectief. Door hun plaatsing in de ruimte verschuift voortdurend het perspectief tussen individu en massa.

“Roméo et Juliette is een verhaal dat iedereen kent. Maar als je er echt naar kijkt, is het ook bijzonder gruwelijk: pas door de tragedie van twee jonge mensen slagen de vijandige families erin zich te verzoenen. Dat roept een vraag op die vandaag nog altijd relevant is: hebben we conflict of geweld nodig om een gemeenschappelijke grond te vinden?”

Dat spanningsveld vertaalt Gabriëls in een beeldend landschap waarin verschillende elementen samenkomen. Op een scherm verschijnen verwijzingen naar Italiaanse films uit de jaren zestig en zeventig, waarin de massa vaak centraal staat als ritueel en als politiek lichaam. Daarnaast schreef auteur Dominique De Groen nieuwe poëtische teksten die op bepaalde momenten opduiken en reflecteren op de positie van het individu binnen die massa.

Wanneer ze tevreden zou zijn? “Als het publiek zich even laat meeslepen door die beweging van de massa. Als je voelt hoe de muziek je daarin trekt en je plots beseft dat dit verhaal niet alleen over Romeo en Juliette gaat, maar ook over ons. Niet om met een zwaar schuldgevoel naar buiten te gaan, maar om te ervaren dat er in die massa ook een kracht schuilt, misschien zelfs een mogelijkheid tot hoop.”

tekst: Jasper Gheysen / foto: Marcel Lennartz

Agenda

Put me on the waiting list

Wish list

Added:

To wishlist