Ravel Happening

Omwille van zijn fascinatie voor klankkleuren en dromerige melodieën kreeg Maurice Ravel tot zijn eigen ongenoegen al snel het label van impressionist opgeplakt. Zelf beschouwde Ravel het componeren evenwel als een ernstige ambacht. Met de precisie van een Zwitserse horlogemaker vijlde hij zijn partituren bij tot zelfs de kleinste nuance aan zijn perfectionisme beantwoordde. deStudentenfilharmonie opent de dag met een verkennende promenade doorheen het veelkleurige spectrum van een van de grootste orkestratoren uit de geschiedenis. De donkere klanken van Moesorgski’s Schilderijententoonstelling werden door Ravel omgetoverd tot lumineuze orkesttimbres. Ravels symfonische krachttoeren zijn wijd bekend, maar wie hem echt eer wil aandoen, kan beslist niet om zijn kamermuziek en zijn liederen heen. François Salque en Pierre Fouchenneret storten zich op de loepzuivere Sonate voor viool en cello, waar Ravel de muziek tot haar melodische essentie herleidt. In zijn Vioolsonate knipoogt Ravel dan weer naar blues en jazz.

Diezelfde bijna exotische invloed is ook uitgebreid aanwezig in Ravels bekendste orkestwerken. Maestro Hans Graf gidst deFilharmonie doorheen de twee orkestsuites van Daphnis et Chloé die Ravel uit zijn oorspronkelijke ballet, of liever zijn ‘symphonie chorégraphique’ destilleerde. Ongrijpbare leidmotieven vervlechten deze verrassend visuele orkestmuziek tot een structureel uitgekiend geheel. Omdat de piano niet mag ontbreken op dit muzikaal huldemoment, waagt Nicholas Angelich zich aan Ravels extatische Concerto voor de linkerhand. Ravels orkestrale magie en sprankelende kamermuziek houdt het midden tussen sensibiliteit en raffinement, tussen gevoel en intellect. Een totaalervaring voor de echte melomaan.